Durf jij trouw te blijven aan jezelf?

Lieve mooie vrouw,

Durf jij keuzes te maken vanuit je hart? Jouw innerlijke stem te volgen? Te doen wat goed voelt voor jou? Durf jij trouw te blijven aan jezelf? Grenzen te stellen? Nee te zeggen als iets niet goed voelt? En daardoor volmondig ja te zeggen tegen jezelf? 

Durf jij jezelf echt uit te spreken waar jij voor staat, waar jij behoefte aan hebt, wat je voelt, wat je denkt? Durf jij echt gewoon volledig jezelf te zijn? 

Of zit daar heel misschien toch ook nog wel een heel groot stuk angst? Angst voor de mening van die ander, voor het oordeel van die ander, voor het verliezen van de liefde van die ander …. 

Geen grenzen durven stellen in je relatie omdat je bang bent je partner kwijt te raken.
Geen grenzen durven stellen richting je kinderen, uit angst geen goede moeder bevonden te worden.
Geen grenzen durven te stellen richting je werkgever, uit angst je baan kwijt te raken.
Geen grenzen durven stellen richting vrienden, collega’s of wie dan ook, uit angst dat er een oordeel volgt, een conflict zou kunnen volgen, maar vooral de angst er niet meer bij te mogen horen.

Die ene gemeenschappelijke angst, wat nu als ik de liefde van die ander niet meer waard blijk te zijn …. Dan heb ik gefaald, als vrouw, als moeder, als werknemer, als mens. Schuld en schaamte …. 

En om die emoties maar niet te hoeven voelen gaan we vaak maar door. Op de oude, vertrouwde en bekende weg, die alleen maar meer van hetzelfde zal brengen. 

Want er verandert pas iets als jij verandert … 

Je zal altijd liefde en verbinding om je heen ervaren zo lang jij de liefde en de verbinding met jezelf maar blijft voelen. 

Eenzaamheid, verdriet en stress komt niet vooruit uit die buitenwereld die jou raakt. Het komt voort uit het feit dat jij jezelf niet meer weet of durft te raken …. 

Dus voel. Waar heb jij behoefte aan? Waar zou jij graag je grenzen willen aangeven? En waarom laat je dat na? Welke angst ligt daaronder? Waar ben je zo bang voor? En is die angst terecht? Houd je door te ‘pleasen’ iets vast wat enorm waardevol is? Of kom je tot de conclusie dat het je alleen maar lukt om die angst onder controle te houden door jezelf volledig los te laten …. En is dat wat je wil?